Wanneer: Dinsdag 14 juni 2011
Wie: Bert Schouten en Ron Warink
Waar: Vissen op de Ronde Bleek
Eigenaar: Jan Kursten, www.derondebleek.nl
Vliegvissen op de Ronde Bleek, forel forel forel (en hele vette karpers!)
Het moest er een keer van komen. De Ronde Bleek. Het zou er prachtig zijn volgens velen. We zouden wel zien dachten wij. We hadden wel meer mooi water gezien, toch? De vorige keer waren we op de Eemhof geweest, samen met Ar Ritmeester. Daar hadden we goed gevangen, en dat was ook een mooie stek, net als die Ronde Bleek.Wisten wij veel, Bert en ik.
Zondag 1e pinksterdag naderde en het was slecht weer. Heel veel wind en soms wat motregen. Niet koud gelukkig. Maar maandag zou het iets beter worden, wij waren al in de feeststemming. En toen kwam dinsdag, voor sommige derde pinksterdag. Zo ook voor ons, allebei vrij van het werk en vol enthousiasme zouden we weggaan. Het zou mooi weer worden. Nou dat was een understatement, dat leest u verderop.
De volgende morgen liep ik kwispelend als Mister Hardy rond. Ik wilde weg, maar waar bleef Bert nou. Bert was te laat en belde mij, “sorry dit en sorry dat en de trein een lekke band”... Ja kom nou maar. Ik sta op springen!
(ff tussen ons)
Kent u dat gevoel dat u echt héél nodig moet. En u bent onderweg naar huis. En uw blaas houdt met beide handen zijn mond dicht want anders knalt ie uit elkaar. U waggelt met de benen tegen elkaar naar binnen, trekt nog een laatste valse sprint..... wc bezet. U zoekt naarstig naar de dichtstbijzijnde plantenbak maar die staat sinds de winter niet meer op zijn plek. Zo voelde ik mij nu ook.
Nou, we gaan.
Goed, Bert komt eraan. En ik stap naar buiten en de ingesnoven buitenlucht vecht om
het mooiste plekje in mijn neus. Alsof ie mij de zomer bijna wilde laten proeven. Heerlijke lucht van gemaaid gras, zilte zee, de buurvrouw die... HEEEJ RON. Hoorde ik Bert olijk roepen. Weertje he? Nou inderdaad, het was zeker al een graad of 18 en totaal geen rimpel wind. Ideaal vliegvisweer dus.................................................................................Klik om te vergroten
De heenreis ging vlot, geen file. Geen file, maar wel briesende Rhino naast mij (Rhinoceros, u weet toch? Neushoorn). Wat bleek. Bert had hooikoorts. Hij moest niezen, proesten alsof zijn leven ervan af hing. En dat deed het ook want er ontstonden levensgevaarlijke taferelen. Elke keer als Bert niesde kon ik het raam schoonboenen. Brute klus verklap ik u!
Paradise by a Handy light.
Eindelijk. We kwamen aan bij De Ronde Bleek.
Maar wacht eens even, hoor ik nu engelengezang in de verte... Bert? Ja! Bert ook! Zachte violen, kerkorgel... was dit nu? Ik krijg een heel apart gevoel van binnen. Dit moet het zijn, Fly Fish Paradise.
Wat een prachtig water zeg, heerlijk groot en ruim. Ik zie om de paar tellen joekels van
vissen springen, echt. Schitterende bebossing om het meer zorgt voor optimale schuilplaatsen. Nee ik heb geen aandelen Ronde Bleek echt niet. PATS en KLAWAPPER, weer een joekeloeris die omhoog het water komt. En daar is Jan. Jan Kursten. Vriendelijke kop en zijn hand vooruit gestoken. Hoe kun je die weigeren. We moesten snel een bak koffie drinken. Want het stond al klaar. Nou dat ging er wel in na 2 uur ramen lappen.
Respectvol vissen is het motto
Jan verteld ons honderduit over mooie verhalen en over soms de tegenslag. Over het ontstaan en zijn vissen. De passie is onomstotelijk bewezen. Wat een vriendelijk vent is dit. Jan vraagt ons te benadrukken dat alles wat op De Ronde Bleek gebeurt, gedaan wordt uit belang voor het leven en gezondheid van De Forel. Hij wil dan ook dat de visser voldoende zwaar materiaal gebruikt om de dril zo kort mogelijk te houden. Een van de belangrijkste pijlers van De Ronde Bleek is het welzijn van de vis. Dus zo min mogelijk stress, geen vervuild water (lood) endaar hoort ook een verantwoorde c.q. respectvolle wijze van behandeling door de vissers natuurlijk ook bij.
Jan wijst ons de weg na de koffie en laat ons zien hoe we op het meer kunnen vissen. Vanaf een vlot! Ja echt, vanaf een fluistermotor aangedreven vlot met groen kunstgras. Een kunstgroen fluistervlot. Geweldig gewoon. Je zet je spullen neer en je vaart vlot over de vaart met je vlot. Naar de stek van je keuze. Of je laat het vlot gewoon heel zacht varen zodat je langs de lange kanten kunt vissen. Prachtig.
Nou en dan het water. Glashelder. En heerlijk groot. Van 2 meter tot 13 meter diep en een graad of 20/21 bovenin. En weer die vissen. Wie het hoogst uit het water kan springen. Grote plonzen tot gevolg. Het water krioelde van de vis. Volgens Jan zit hier vis van meer dan een meter lang. 6 tot 8 kilo moeten ze wegen. En gewillig geloven wij Jan en knikken van JA!
De eerste vissen
En ik bestuur het vlot. Gelukkig had het vlot geen ramen. Ik was het lappen meer
dan zat. Bert bleef niezen. Hatsjoe en proest, en soms andersom. En het vlot was niet bestand tegen die luchtverplaatsing. Het werd alle kanten opgeblazen door het niezende geneuzel van Bert. We hebben er hartelijk om gelachen, althans ik toch wel. Eerst was het vlot elektrisch aangedreven en nu hadden we een Jet Engine. Ik had redelijk vaak beet maar had moeite ze te landen. Keiharde vechters en zware vissen. Dat bleef de rest van de dag zo. Maar ik moet zeggen, beste lezer, ik heb nog nooit zo lekker gevist. Prachtige natuur en dan dat mooie weer erbij, 22 graden en geen zuggie wind.
Bert haalde al snel een paar mooie forellen op het vlot.. 40-50 centimeter. Ik was blij voor Bert, natuurlijk. Als mijn gabber vangt maak ik de foto’s, zo gaat dat. En bovendien alle kans om technieken uit te proberen had ik toch wel. En van Bert nog wat tips gestolen. Die mist ze toch niet, hij heeft er zat!
Monsterlijke Forel
Dan komt het moment dat Bert een joekeloeris aan de haak zet. Bert viste met een Hardy Sintrix Rod. Niet normaal meer wat een stok. Wat een actie en souplesse. De Hardy krult tot onder de boot!! Schier onbreekbaar lijkt het wel. Die vis trekt Bert bijna over het randje van het vlot. Kracht in zijn puurste vorm. Wat een vechtlust. Na een paar minuten sist Bert “ik zal je krijgen”. Maar die forel denkt daar toch anders over. Die geeft zich niet zomaar gewonnen. Soms zien we een glimp van de rug. Zwaar behaard met een moedervlek en.. oh dat is Bert. Sorry.
Soms zien we glimp van de rug van het beest. Breed en hoog. Wat zijn dit voor monsters? Zo sterk. Het zilver spat uit het water en verblind de beide vissers, die
zich niet gewonnen geven. Driftig fotograferend neem ik deel aan het kennelijk oneindig gevecht tussen Bert en de forel. Maar uiteindelijk moet het dier de strijd staken. Bert en de Hardy Sintrix zijn hem een maatje te groot.Eerbiedig en dankbaar voor de sport die de vis leverde haalt Bert De Vis op het vlot. Wat een dier. Prachtige kleur, fonkelend van regenboog. Vol, breed en hoog. Een zwaargewicht blijkt want het dier is bijna 80 centimeters groot. 78 om precies te zijn. De grootste forellenvangst ooit voor Bert. Wat een heerlijkheid. En dan gaan we met zijn allen naar Kylburg! Waarvoor denk ik nu? Mooier dan hier kan toch niet?
Moe maar voldaan zet Bert de machtige forel terug in zijn habitat. Enigzins verward blijft
het dier liggen maar na een paar bemoedigende teksten van Bert kiest de vis zijn weg. Pfff wat een slag.Niet lang daarna besluiten we om in te pakken. Het is mooi geweest. Naast ons legt Jan Hak aan met zijn vlot. En terwijl wij weggaan vangt ook hij er nog snel een paar. Dikke forel. En dan nog één van van een flink formaat.
Dat moeten we toch nog even zien. En snel nog even wat foto’s gemaakt.
Zo. Als dit geen verhaal is om van te smullen. Ga dan zelf maar eens kijken. Ik geloof zelfs dat je bij Bert Schouten cadeau en kortingsbonnen kan krijgen voor de Ronde Bleek. Dealtje met Jan Kursten. Voor de klanten van Handyfish. Machtige vent die Jan. Saluut.
Ron
