Honde Kriebels,

Je weet het, Mans best friend, een hond….
Ik wilde eigenlijk al weer een tijdje een nieuwe hond maar zoals alles
de laatste tijd een beetje voor me op zijn plaats lijkt te vallen zat ik onbewust te wachten op mijn volgende magische moment.

Vorige week had ik een gesprek met een bekende klant en hij zat me met verdriet in de ogen te vertellen dat hij zijn konijn en hond weg moest doen omdat zijn middelste zoontje last had van huisdierallergie. Vreselijk ik wil het niet hardop zeggen  maar volgens mij bracht ie liever zijn zoon naar het asiel, bij wijze van spreken dan…….

Ik zei hem dat ik nog een hond zocht en vroeg hem wat voor hondje het was. HONDJE? Ehh het is wel een beetje een speciale hond. Het is een Old English Bulldog van de Leaffit bloedlijn. Hij heet Oscar. Oh wat gaaf zei ik, heb je een foto ? Tuurlijk, het is een officieel goedgekeurde dek reu. Er is al een Fransman die een dekking wil. En de teef kom naar de reu, niet andersom. Mooi zeg. Waar hebben wij mannen dat voorrecht toch verloren…

We spraken af dat in ieder geval het konijn zo snel mogelijk kwam omdat die nog thuis bij hem in de woonkamer was.
Het konijn was een chinchilla kleur hangoor konijn en al snel door ons “zonkertje” genoemd. Wat een lekkere knufferd.

De dag erop kreeg ik weer een aanmelding van een klant voor onze Handy Mail. Ik keek even naar zijn naam… “Oscar” woh da’s toevallig. Ik ken hem toevallig goed en had hem een tijd al niet meer gezien. Ik stuurde hem een persoonlijk  mailtje en vroeg of ie langskwam om de nieuwe winkel te gaan zien. Ik kreeg een mail terug dat ie morgen langs zou komen.

Die vrijdag kwam Oscar (de klant niet de hond) langs. Ik vertelde hem dat toevallig een klant van me een hond had die Oscar heet. Eigenlijk vernoemd naar de Oscar van Sesamstraat, die rooie pop in die vuilnisbak, omdat bij de dekking het ouderlijk stel tijdens de daad achter de vuilnisbakken zaten. Het besluit was toen geinend genomen dat de eerst geboren reu “Oscar” zou gaan heten….
Oh zei de klant, mijn dochters en ik ook vinden dat ook ons favouriete figuur van Sesamstraat, kijk eens hier…. Hij stroopte zijn mouw omhoog en op zijn bovenarm stond een tatoo van Sesamstraat Oscar in een vuilnisbak. Met op de vuilnisbak een gepopnageld bordje met de voorletters van zijn dochters…

Ja, daar was dan weer zo’n kriebel van boven. Ik vertelde het verhaal aan de eigenaar van de hond en vroeg hem of hij dacht of er nog meer mensen zouden zijn met zo’n tatoo. Ik denk niemand zei hij en hij kreeg volgens mij ook zo’n bekend kriebeltje door zijn zorgvuldig opgebouwde lijf.

De hond zat al een paar dagen in een hondenverblijf in Apeldoorn. Afgelopen zondag ben ik met de eigenaar erheen gegaan om “Oscar” te ontmoeten.

Wat een stoere buffel, maar wat is ie lief en aanhankelijk.
Ik had wat foto’s gemaakt en had wat brokjes mee. Maar na een uurtje en wat kopjes koffie zei de eigenaresse van de opvang; “en, neem je hem gelijk mee?” Tsja, ik weet niet of de eigenaar er klaar voor is. “hij is er klaar voor en het moet toch gebeuren en Oscar is er al lang klaar voor. Die hond moet zo snel mogelijk weer een huis met een goede baas hebben”.
Ik was een beetje overrompeld maar alles voelde goed.

Oscar is meegegaan en ik heb een bench en een grote mand meegehad, tezamen met een tasje met voer voor de eerste dagen.
Heerlijk wat een topper.
Het afscheid met zijn baasje was heftig en we hebben even samen gehuild. Ja, ik ook, ik verplaats me altijd zo persoonlijk in dat soort situaties en jank dan net zo hard mee. Dat zijn dan weer gedeelde kriebels.
Oscar ligt nu naast me in zijn mand vredig te snurken.

Net als het konijn hebben we al weer een naam erbij verzonnen;
“Oscar” the Old English Bulldog  alias   “Mister Hardy”
Een beetje Engelse kriebels dus…..

Dit was weer een kriebel van Bert.
En iedereen mag komen helpen kriebelen, hij vind het heerlijk, woef !